تبلیغات
مسیح آسمانی - عشای ربانی.
مسیح آسمانی
یکشنبه 22 اسفند 1389

عشای ربانی.

یکشنبه 22 اسفند 1389

نوع مطلب :
نویسنده :مسیح آسمانی


مقدمه
نان شراب به عنوان یکی از ارکان اجزای اصلی عمل عشای ربانی دارای مفهوم خاصی در مسیحیت می‌ باشد.
به آیین عشای ربانی[1]، شام خداوند[2]، شکستن نان، مجلس سپاسگزاری شراکت هم اطلاق شده است. این عمل نماد حلول تجسد الهی قلمداد می‌­شود. در اناجیل روایت شده است که عیسی(ع) در آخرین شب حیات خود که شب عید فِصح یهودیان بود به اتفاق شاگردان به سنت کتاب مقدس شام دسته جمعی (شام آخر) را صرف کردند.[3]



عشای ربانی

مقدمه
نان شراب به عنوان یکی از ارکان اجزای اصلی عمل عشای ربانی دارای مفهوم خاصی در مسیحیت می‌ باشد.
به آیین عشای ربانی[1]، شام خداوند[2]، شکستن نان، مجلس سپاسگزاری شراکت هم اطلاق شده است. این عمل نماد حلول تجسد الهی قلمداد می‌­شود. در اناجیل روایت شده است که عیسی(ع) در آخرین شب حیات خود که شب عید فِصح یهودیان بود به اتفاق شاگردان به سنت کتاب مقدس شام دسته جمعی (شام آخر) را صرف کردند.[3]
 
تاریخچه 
ابتدا به اصل ماجرای عشای ربانی آنگونه که در کتاب مقدس آمده است سپس به تحلیل آن می‌ پردازیم:
پس در روز او‌ّل عید فطیر شاگردان نزد عیسی آمده گفتند: “كجا می‌خواهی فصح را آماده كنیم تا بخوری؟” گفت: “به شهر نزد فلان كس رفته بدو گویید: ”استاد می‌گوید وقت من نزدیك شد فصح را در خانة تو با شاگردان خود صرف می‌‌نمایم. شاگردان چنانكه عیسی ایشانرا امر فرمود كردند فصح را مهیا ساختند.
چون وقت شام رسید با آن دوازده بنشست وقتی كه ایشان غذا می‌خوردند او گفت: “هر آینه به شما می‌گویم كه یكی از شما مرا تسلیم می‌كند!” پس بغایت غمگین شده هر یك از ایشان به وی سخن آغاز كردند كه “ای سرور آیا من آنم؟” او در جواب گفت: “آنكه دست با من در قاب فرو برد همان كس مرا تسلیم نماید! هر آینه پسر انسان به همانطور كه دربارة او مكتوب است رحلت می‌كند. لیكن وای برآنكسی كه پسر انسان بدست او تسلیم شود! آن شخص را بهتر بودی كه تولّد نیافتی!” یهودا كه تسلیم كنندة وی بود به جواب گفت: “ای استاد آیا من آنم؟” به وی گفت: “تو خود گفتی!” چون ایشان غذا می‌خوردند عیسی نان را گرفته بركت داد پاره كرده به شاگردان داد گفت: “بگیرید بخورید این است بدن من.” پیاله را گرفته شكر نمود بدیشان داده گفت: “همة شما از این بنوشید. زیرا كه این است خون من در عهد جدید كه در راه بسیاری بجهت آمرزش گناهان ریخته می‌شود. اما به به شما می‌گویم كه بعد از این از میوة مو دیگر نخواهم نوشید تا روزی كه آنرا با شما در ملكوت پدر خود تازه آشامم.”[4]
عیسی بدیشان گفت: “من نان حیات هستم. كسی كه نزد من آید هرگز گرسنه نشود هر كه به من ایمان آرد هرگز تشنه نگردد. لیكن به شما گفتم كه مرا هم دیدید ایمان نیاوردید. هر آنچه پدر به من عطا كند به جانب من آید هر كه به جانب من آید او را بیرون نخواهم نمود. زیرا از آسمان نزول كردم نه تا به ارادة خود عمل كنم بلكه به ارادة فرستندة خود ارادة پدری كه مرا فرستاد. این است كه از آنچه به من عطا كرد چیزی تلف نكنم بلكه در روز بازپسین آنرا برخیزانم ارادة فرستندة من این است كه هر كه پسر را دید بدو ایمان آورد حیات جاودانی داشته باشد من در روز بازپسین او را خواهم برخیزانید.”
پس یهودیان دربارة او همهمه كردند. زیرا گفته بود: “من هستم آن نانی كه از آسمان نازل شد گفتند: “آیا این عیسی پسر یوسف نیست كه ما پدر مادر او را می‌شناسیم؟ پس چگونه می‌گوید از آسمان نازل شدم؟”عیسی در جواب ایشان گفت: “با یكدیگر همهمه مكنید. كسی نمی‌تواند نزد من آید مگر آنكه پدری كه مرا فرستاد او را جذب كند من در روز بازپسین او را خواهم برخیزانید. در انبیا مكتوب است كه همه از یَهُوَه تعلیم خواهند یافت. پس هر كه از پدر شنید تعلیم یافت نزد من می‌‌آید نه اینكه كسی پدر را دیده باشد جز آن كسی كه از جانب خداست او پدر را دیده است. آمین آمین به شما می‌گویم هر كه به من ایمان آرد حیات جاودانی دارد. من نان حیات هستم. پدران شما در بیابان من‌ّ را خوردند مردند. این نانی است كه از آسمان نازل شد تا هر كه از آن بخورد نمیرد. من هستم آن نان زنده كه از آسمان نازل شد. اگر كسی از این نان بخورد تا به ابد زنده خواهد ماند نانی كه من عطا می‌كنم جسم من است كه آنرا بجهت حیات جهان می‌‌بخشم.”
پس یهودیان با یكدیگر مخاصمه كرده می‌گفتند: “چگونه این شخص می‌تواند جسد خود را به ما دهد تا بخوریم؟ ”عیسی بدیشان گفت: “آمین آمین به شما می‌گویم اگر جسد پسر انسانرا نخورید خون او را ننوشید در خود حیات ندارید هر كه جسد مرا خورد خون مرا نوشید حیات جاودانی دارد من در روز آخر او را خواهم برخیزانید. زیرا كه جسد من خوردنی حقیقی خون من آشامی‌دنی حقیقی است. پس هركه جسد مرا می‌‌خور‌َد خون مرا می‌‌نوشد در من می‌‌ماند من در او. چنانكه پدرِ زنده مرا فرستاد من به پدر زنده هستم همچنین كسی كه مرا بخور‌َد او نیز به من زنده می‌شود. این است نانی كه از آسمان نازل شد نه همچنان كه پدران شما من‌ّ را خوردند مردند بلكه هر كه این نان را بخورد تا به ابد زنده مانَد.” این سخن را وقتیكه در كفرناحوم تعلیم می‌داد در كنیسه گفت.[5]
عشای ربانی در دید فرد مسیحی، تنها «یکی از اسرار هفتگانه» نیست بلکه این عمل یکی از مسائل اساسی ایمان شعائر عبادی مسیحیت است. مسیحیان هنگامی‌ که در این مراسم شرکت می‌­کنند باور دارند که مسیح با جسم خود نزد آنان حاضر می‌­شود. همچنین باور دارند همان طور که عهد خدا با قوم یهود توسط خون قربانیها بر کوه سینا استوار گردید به همان ترتیب عهد جدید بین خدا بشریت به وسیله خون عیسی مسیح محکم استوار شد.[6]
کلمه سرّ عبارت است از حادثه قابل مشاهده محسوسی که ضمن آن، خدا فیض نجات خود را عطا می‌ کند به دیگر سخن، نشانه پیدایی است برای عمل ناپیدایی که خدای متعال به آن می‌ پردازد.
از دیدگاه مسیحیان، کلیسا یا جامعه مسیحیت در جهان، نشانه چیزی است که خدا به وسیله عیسای انسان محقق ساخته پیوسته آن را در راه انسانها محقق خواهد ساخت. کارهای غیر آشکار مسیح در زندگی کلیسایی به وسیله اسرار آشکار می‌­شود. به دیگر سخن هنگامی‌ که یک مسیحی در مراسم مربوط به یکی از اسرار شرکت می‌­کند ایمان دارد که با این عمل به ملاقات مسیح که از مرگ برخاسته فیض خدای نجات بخش را به وی بخشیده می‌­رود.[7]
این شام دسته جمعی در اناجیل به دو شکل توجیه می‌­گردد. در اناجیل همگون، عیسی به نشان همبستگی خویش با شاگردانش نانی را که در سفره بود پاره می‌­کند به شاگردان می‌­دهد می‌­گوید: «این بدن من است که برای شما تسلیم می‌­شود، این کار را به یادبود من انجام دهید». به همین ترتیب بعد از شام پیاله­ای از شراب را به آنان می‌­دهد می‌­گوید: «با خون خود که برای شما ریخته می‌­شود پیمان تازه­ای بستم این نشان آن است.»[8] [9]
در انجیل یوحنا این صفحه بازگو نمی‌­شود بلکه عیسی از شام فصح یک تعلیم مهم نتیجه گیری می‌­کند. عیسی(ع) خود را نان حیات می‌­نامد می‌گوید: من نان حیات هستم. پدران شما در بیابان من‌ّ را خوردند مردند. این نانی است كه از آسمان نازل شد تا هركه از آن بخورد نمیرد...”[10] نتیجه مطلب آن است که اگر از جسم عیسی که همان مایه حیات است نخورید فاقد حیات هستید
در انجام این مراسم کشیش قطعات کوچک نان مخصوصی را که قبلا با شراب (یاآب) تقدیس شده در بین مومنین تقسیم می‌­کنند با خواندن دعا، نان شراب در بدن مسیحیان به گوشت خون عیسی مبدل می‌­گردد با او متحد می‌­شوند.[11]
عقیده به حضور واقعی مسیح بتدریج رواج یافت. اولین بار که چنین مطلبی به صورت یک قاعده رسمی‌ ارائه شد در شورای نیقیه به سال 787 بود. در 855 میلادی، رهبانی فرانسوی از فرقه بندیکتیان به نام راترامنوس تعلیم داد که نان شراب از لحاظ معنوی جسم خون عیسی محسوب می‌­شد، نه از نظر مادی. در حدود سال 1045، برانژه، شماس اعظم کلیسای تور در واقعیت موضوع قلب ماهیت شک نمود؛ به همین سبب، وی را تکفیر کردند لانفرانک صدردیربک در طی نامه­ای خطاب به وی عقیده مومنان درست ایمان را به این نحو بیان کرد:
ما معتقدیم به جسم خاکی... در نتیجه قدرت آسمانی که در خور وصف وهم نیست... مبدل به جوهر جسم خداوند می‌­شود حال آنکه ظاهر پاره­ای از مشخصات همان وجود خارجی از نظر غایب می‌­ماند تا مردم از مشاهده آن جوارج عریان خون آلود دچار هراس نشوند مومنان به ثمرات کاملتر ایمان نایل آیند، در عین حال جسم خداوند دست نخورده، تمام کمال، بدون آلودگی یا جراحتی در آسمان است.
این عقیده را چهارمین شورای لاتران (1215) به عنوان یکی از مهمترین اصول دین اعلام کرد شورای ترانت به تاریخ 1560 افزود که هر ذره‌ای از نان مقدس، هر قدر هم کوچک باشد حاوی تمام جسم، خون روح عیسی است. به این نحو یکی از کهن‌سالترین رسوم دین اقوام بدوی (که عبارت از خوردن خدا باشد) امروزه در جوامع متمدن اروپایی آمریکایی شیوع دارد مورد احترام عده زیادی از مردمان است.[12]
لوتریها تعلیم می‌­دهند که مسیح «درون همراه تحت» این عناصر حاضر است ولی با عقیده تبدل جوهر موافق نیستند. پیروان کلیسای انگلستان نیز معتقدند که مسیح در عشاء ربانی حضور دارد ولی با همدیگر در چگونگی آن اختلاف دارند از این لحاظ آنها مانند کلیساهای ارتدکس­اند. بیشتر کلیساهای دیگر مسیحی معتقدند که نان شراب نماد مسیح مرگ فدایی اوست.[13]
هر یک از کلیساهای مسیحی در شعایر آیین­های عشای ربانی ابتکاراتی پدید آورده است ولی دو عنصر اساسی در همه مراسم ثابت است: 1- خواندن دو یا سه مقطع از کتاب مقدس 2- خوردن قربانی مقدس هنگام تبرک نان شراب. در این هنگام، پیشوای مراسم، سخنان عیسی در شام آخر را تلاوت می‌­کند. در کلیسای کاتولیک ارتدکس، جز اسقف یا جانشین او یعنی کشیش نمی‌­تواند پیشوای مراسم باشد علاوه بر خواندن کتاب مقدس خوردن قربانی، همخوانی دعای توسل شکر همراه با موعظه مصافحه نیز انجام می‌­شود. بسیاری از پروتستان‌ها عشای ربانی را بسیار مهم می‌شمارند به‌طوریکه می‌­گویند باید برای اجرای درست کامل آن مراسم کاملا آماده شد به همین دلیل آن را تنها در برخی از مناسبت‌ها برگزار می‌­کنند. ارتدوکس­ها مراسم عشای ربانی را در روزهای یکشنبه اعیاد برگزار می‌­کنند ولی کاتولیک­ها می‌­گویند عشای ربانی قلب عبادت روزانه است به همین دلیل آن مراسم را هر روز برپا می‌­دارند.[14]
هزار معجزه به نام مقدس نسبت دادند مدعی شدند که شر اهریمنان را دفع می‌ کند، علاج امراض است، مانع از بروز حریق می‌­شود با مسدود کردن حلقوم دروغگویان آنها را رسوا می‌­سازد. هر مسیحی مکلف بود که اقلا سالی یک بار در مراسم قداس شرکت جوید اولین بار که جوان مسیحی مبادرت به چنین امری می‌­کرد مراسم با ابهت تشریفات خاص برگزار می‌­شد.[15]
شیوه اجرای مراسم عشاء ربانی نیز از کلیسائی تا کلیسایی دیگر همچنین در درون یک کلیسا، از اجتماع تا اجتماع دیگر بسیار متفاوت است. در یک طرف طیف، مراسم عشاء ربانی آنگونه که پاپ در شب عید کریسمس در رم برگزار می‌­کند غالبا از تلویزیون در سراسر جهان پخش می‌­شود، دیده می‌­شود. در همه موارد عشائ ربانی حقایق نهفته یکسانی روشن می‌­شود. مسیحیان حیات مرگ عیسی را به یاد می‌­آورند. به یاد می‌­آورند که خداوند در حوادث معمولی زندگی، مانند خوردن آشامی‌دن، حضور دارد.[16]
تقریباً همه مسیحیان اتفاق نظر دارند که دو سرّ اصلی عبارتند از تعمید عشای ربانی. مسیحیان کاتولیک ارتودکس پنج سرّ دیگر بر اینها می‌­افزایند مجموع اسرار را هفت عدد می‌­دانند. فرقه­های پروتستان در تعداد اسرار اختلاف دارند ولی اکثریت قاطع آنان دو سرّ اول یعنی تعمید عَشای ربانی را قبول دارند. شمار اندکی از کلیساهای پروتستان، مانند «کویکرها» «سپاه نجات» هیچ یک از اسرار را نمی‌­پذیرند.[17]
 


[1] -high mass
[2] -lords supper
[3] - زیبائی­نژاد، محمد رضا، مسیحیت شناسی مقایسه­ای، تهران، سروش، 1382ش، اول، 319.
[4] . متی،17:26تا 29.
[5] . یوحنا، 35:6-59
[6] - میشل، توماس، حسین توفیقی(مترجم)، کلام مسیحی، قم، مرکز مطالعات و تحقیقات ادیان و مذاهب، 1377ش، اول، 96و97.
[7] . کلام مسیحی، پیشین، 91و 92.
[8] - متی، 26:26، مرقس، 22:14، لوقا 19:22
[9] - آشتیانی؛ جلال الدین، تحقیقی در دین مسیح، تهران، نشر نگارش، 1386ش، اول، 377.
[10] - یوحنا: 48:6تا 51.
[11] - تحقیقی در دین مسیح، پیشین، 377.
[12] . تاریخ تمدن، ویل دورانت، عصر ایمان(بخش دوم)، 995و 996.
[13] - کاکس، هاروی، عبدالرحیم سلیمانی اردستانی(ترجمه)، مسیحیت، قم، مرکز مطالعا و تحقیقات ادیان و مذاهب، 1378ش، اول، 114.
[14] - مسیحیت شناسی مقایسه­ای، پیشین، 321
[15] . تاریخ تمدن، ویل دورانت، عصرایمان(بخش دوم)،995.
[16] - مسیحیت، کاکس، پیشین، 114و115.
[17] . کلام مسیحی، پیشین، 92.




http://dampzero3661.unblog.fr/2015/05/23/what-are-the-main-causes-of-severs-disease/
دوشنبه 5 تیر 1396 06:30 ق.ظ
Hey very cool website!! Guy .. Excellent .. Wonderful
.. I will bookmark your web site and take the feeds additionally?
I'm satisfied to search out numerous useful info here within the submit, we need work out extra strategies
on this regard, thank you for sharing. . . . . .
http://plaza.rakuten.co.jp/cristinroemer/diary/201507110000
سه شنبه 2 خرداد 1396 06:54 ب.ظ
Thanks designed for sharing such a nice thought, paragraph
is fastidious, thats why i have read it fully
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر